Een huis vol verhalen in Milaan

Het huis is een perfecte uitdrukking van de poëtica en principes van de architect. Vrij van scherpe hoeken en gevormd door zachte, gebogen lijnen, onthult het onverwachte perspectieven en vertelt het in elk detail het verhaal van de familie. Kleur speelt een kenmerkende rol, variërend van saliegroen tot crèmewit, net als de materialen en oppervlakken, van met klei beklede muren tot het vloermozaïek, geïnspireerd op dat van Herculaneum en Pompeï.

Waar bevindt uw huis zich en hoe is het verbonden met uw studio? 

Het huis bevindt zich aan de Via della Moscova, een centraal gebied in Milaan dat ik prachtig vind. Ik geloof dat deze ruimte, die zich direct boven mijn studio bevindt, niet toevallig op mijn pad is gekomen. Het kijkt uit op een van de gebouwen die mijn vak het meest heeft geïnspireerd, en nog steeds inspireert: de Ca’ Brutta, ontworpen door Giovanni Muzio. Ervoor wonen is altijd een van mijn dromen geweest.

Wat betekent het om dagelijks in dialoog te leven met zo'n krachtige aanwezigheid?

Ca’ Brutta was een van de eerste gebouwen die ik bestudeerde toen ik studeerde aan de Faculteit Bouwkunde van de Universiteit van Napels Federico II. Na verloop van tijd raakte ik er echt door gefascineerd, omdat het alle elementen bevat die nodig zijn voor design: de boog, de cirkel, de lijn, de rechthoek – alles. Toen ik besloot het appartement te renoveren en de indeling volledig te herzien, opende ik de gehele ruimte naar Ca’ Brutta, zodat nu elk raam daarop uitkijkt. Veel elementen van het huis komen daar vandaan, bijvoorbeeld het ontbreken van scherpe hoeken. Alles is afgerond, omdat ik van zachte architectuur houd.Je houdt van ruimtes die een verhaal vertellen.

Welk verhaal wilde je dat dit huis zou vertellen?

Het verhaal van onze familie, omdat ik voel dat ik een belangrijk erfgoed heb om door te geven. Veel dingen komen uit het zuiden, bijvoorbeeld de ladekast die in mijn kinderkamer in Napels stond en de Thonet-stoelen van mijn oom Gigi. Andere elementen komen van de Engelse kant van de familie: er is een hele muur gewijd aan de bloemen die zijn geschilderd door mijn schoonmoeder, die textielontwerpster was. Natuurlijk zijn er ook veel objecten die James en ik zelf hebben ontworpen, van de marmeren tafel tot de meeste stoelen, evenals materialen en oppervlakken. Ik heb het vloermozaïek zelf ontworpen. Het is geïnspireerd door mijn geboorteland en lijkt op een Venetiaanse terrazzovloer, waar elk klein stukje een andere textuur heeft, waardoor het licht op een bijzondere manier weerkaatst. Ten slotte zijn er mijn verzamelingen van objecten, die ik altijd heb tentoongesteld, zelfs toen de kinderen klein waren, omdat ik geloof dat objecten zonder angst moeten worden genoten. Anders eindigen ze ermee jou te bezitten.

Welke rol speelt de keuken in het huis, en hoe is deze georganiseerd?

De keuken bevindt zich in het hart van het huis en kijkt uit op Ca' Brutta. Visueel voelt het erg zacht aan omdat het alleen uit gebogen lijnen bestaat, die ik vaak gebruik omdat ze ruimtes uitnodigend maken. Het eetgedeelte wordt gescheiden door een gebogen muur die bijna een scenografisch element wordt. Er is een centraal eiland waarvan ik de positie zorgvuldig heb bestudeerd, zodat ik het hele huis kan overzien tijdens het koken – vanaf één kant kan ik zelfs de citroenboom op het balkon van mijn slaapkamer zien. Dit is een ander kenmerk van mijn architectuur: ik vind het fijn als er een punt is vanwaar je diep in de hele woning kunt kijken. In dit geval is dat punt de keuken.

Ontvang je vaak vrienden en familie?

Ja, heel vaak. Ik hou ervan om diners te organiseren en feestjes te hosten, mensen voelen zich hier op hun gemak. Ik zal niet ontkennen dat mijn huis vrij groots is, maar het is ook zeer gastvrij, met een sterk gevoel van familie. Ik hou ervan om pizza, hartige brioches of quiches te maken – dingen die je kunt snijden en samen kunt delen.

Wat heeft u ertoe gebracht om voor V-ZUG te kiezen voor de keukenapparatuur?

We delen veel waarden op het gebied van design. We zijn attent op de levenscyclus van producten en respectvol tegenover materialen. Als architect waardeerde ik ook de afwerkingen: de oven integreert prachtig met het kleurenpalet van mijn keuken, dat draait om beige- en kaneeltinten. De CookTop is zwart, klassiek, maar wat mij het meest opviel, is de afzuigkap die verdwijnt. 

Over gedeelde ontwerpwaarden gesproken, ik merkte dat u vaak de cirkel gebruikt, een vorm die ook geliefd is bij V-ZUG, bijvoorbeeld in de Circle Slider van de oven.

Ja, dat is een andere natuurlijke affiniteit. In elk architectonisch project van mij is er altijd een gat, een patrijspoort. Ik houd van dat designgebaar, en ik houd van het idee om door de ruimte te bewegen, om een opening achter te laten. Het bouwbedrijf waarmee ik in Milaan samenwerk, maakt er nu grappen over. Ze vragen me: "Dus, waar maken we dit keer het gat?"

De wasruimte is compact maar zeer zorgvuldig ontworpen. Hoe heb je het aangepakt?

Ik heb de wasruimte zo ontworpen dat deze dezelfde waardigheid heeft als de woonkamer. Misschien komt dit doordat ik nooit heb gehouden van de blinde hoeken en ongebruikte ruimtes van traditionele huizen, zoals het huis waarin ik ben opgegroeid in Napels. Het eerste dat ik neerzette, was een Gio Ponti-lamp, daarna schilderijen en een prachtige kleine tafel. Het meubilair is op maat gemaakt en vrij ongebruikelijk, omdat het is voorzien van ronde openingen – de cirkel komt hier opnieuw terug – waar de was op type kan worden gesorteerd. De apparaten blijven zichtbaar. Het is een functionele ruimte, tot op de millimeter ontworpen omdat deze slechts vier vierkante meter meet, maar de esthetische verfijning is buitengewoon hoog, zoals het een plek gewijd aan zelfzorg betaamt.

Is het een belangrijke ruimte in uw dagelijks leven?

Ja, we gebruiken het elke dag. Het is de kamer die we elke ochtend en elke avond betreden, bijna als een ritueel. Dit is waarom ik wilde dat het een genoegen zou zijn om binnen te lopen. Er is altijd de geur van lavendel of Marseillezeep. In Milaan mag je geen was buiten hangen, en ik mis de zuidelijke zon enorm, dus heb ik geprobeerd een beetje van die sfeer na te bootsen.

Hoe sluit de wasruimte visueel en conceptueel aan op de rest van het huis?

Het palet is in tinten roze. Ik koos een poedertint die naar crème neigt, terwijl de vloer hetzelfde mozaïek bevat dat in het hele huis is gebruikt. Visueel loopt het door en trekt het de aandacht naar de wasruimte, die niet afgesloten is maar zichtbaar vanuit de gang.