Werk en lichtheid: Studio Irvine in Milaan

Je studio bevindt zich net onder je huis. Wat voor soort ruimte neemt het in beslag?

Het was vroeger een oude ongebruikte opslagruimte, ik weet dat het in de negentiende eeuw dienst deed als paardenstal. Het is een prachtige ruimte, vier meter hoog, met grote gietijzeren kolommen en bogen die ik tijdens de renovatie heb behouden. Ik heb alles wit geverfd; het bevordert de creativiteit en houdt de geest open voor nieuwe projecten.

Hoe hebt u de studio ontworpen om zowel individueel werk als momenten van delen te stimuleren?

Er staan uiteraard bureaus met computers, al brengen mijn medewerkers vaak hun eigen laptops mee en werken ze vanaf de sofa. Daarnaast is er een andere ruimte, bijna als een woonkamer, heel informeel. Er stond ooit een grote tafel, maar die heb ik verwijderd en nu is de ruimte leeg; ik werk daar, waarbij ik mijn tekeningen rechtstreeks op de vloer plaats. Er is geen vergaderruimte: als ik met iemand spreek, kan iedereen het horen. Het is altijd zo geweest: delen, en je bewust zijn van wat er om je heen gebeurt, is voor mij essentieel.

Waarom heeft u een keuken in een werkruimte opgenomen?

Om meerdere redenen. De eerste is dat een van onze rituelen is om samen koffie te drinken. Ik heb een V-ZUG inductiekookplaat, en wanneer we koffie zetten met de mokapot vult de studio zich met zijn heerlijke aroma. We bevinden ons ook dicht bij een fantastische banketbakkerij, dus elke ochtend drijft de geur van versgebakken brioche de studio binnen. Het is een zeer Italiaanse manier om de dag te beginnen. En mijn medewerkers lunchen vaak in de studio, dus ze hebben een plek nodig om hun eten op te warmen. Dan zijn er de evenementen die we organiseren, dus we hebben een wijnkoelkast en een vaatwasser voor glaswerk.

In jouw werk komen design, cultuur en bedrijfsleven samen. Hoe manifesteert dit evenwicht zich binnen de ruimte?

De ruimte is niet rigide verdeeld. Al het meubilair staat op wielen en kan worden verplaatst afhankelijk van de projecten waaraan we werken, of voor installaties die ik maak tijdens de Milan Design Week of andere evenementen die we organiseren, zoals Piano City, een stadsbreed pianofestival dat plaatsvindt in openbare en privéruimtes in Milaan. Er is een hoek gewijd aan architectuur, met allerlei soorten materialen, van geperst papier tot klei, van hout tot terracotta. En daar is mijn boekenkast, die me al jaren volgt, gevuld met objecten, prototypes en diverse curiositeiten. Natuurlijk zijn sommige ruimtes vast, zoals het archief boven, de prototypewerkplaats en de keuken.

Op welke principes werkt uw studio?

Voor mij is design altijd een collectieve inspanning. Elk project begint met een proces van reductie, waarbij het overbodige wordt weggenomen om te onthullen wat essentieel is, zowel in het object zelf als in de creatie ervan. Wij werken in nauwe dialoog met materialen, fabrikanten en locatie, geleid door de Genius Loci: de unieke geest van een plek. Deze focus doordringt het hele ontwerpproces, van concept tot productie, van logistiek tot communicatie. Het resultaat is een alchemie van ruimte, licht en materie die stilletjes streeft naar tijdloosheid.